Náttúran.is

Carbon Recycling kynning í Sesseljuhúsi

Andri Ottesen framkvæmdastjóri Carbon Recycling International* mun halda fræðsluerindi í Sesseljuhúsi , Sólheimum, laugardaginn 17. júlí kl 13:00. Þar mun hann fjallar um vistvæna tækni og vistvænar áherslur í atvinnuuppbyggingu. 

Hann mun fjalla um endurnýtingu á CO2 útblæstri frá iðnaðarframleiðslu til eldsneytisframleiðslu (metanól sem er blandað í bensín til lækkunar á CO2 útblæstri frá umferð). Einnig fjallar hann um uppbyggingu iðnaðargarða sem vistvæn stóriðja.

Allir eru velkomnir og aðgangur er ókeypis.

*Carbon Recycling International ehf er nýsköpunarfyrirtæki sem hefur þróað tækni til framleiðslu á metanóli úr koltvíoxíði en frumgerð vélar sem getur breytt útblæstri í orku „metanól“ sem getur knúið bifreiðar er fullbúin. Fyrirhugað er að reisa stöð á Svartsengi, nærri orkuveri HS Orku. Vísindamenn Carbon Recycling hafa fengið einkaleyfi á Íslandi á aðferðinni sem hefur vakið mikla athygli enda myndi slík framleiðsla leysa hluta af vandamáli kolefnislosunar frá orkuverum og þannig gera þau loftslagsvænni.

Sjá Carbon Recycling hér á Grænum síðum.

Einkunn

18 styrkjum úthlutað til verkefna sem beinast að nýtingu innlendra orkugjafa og hagkvæmri orkunotkun

Katrín Júlíusdóttir iðnaðarráðherra hefur staðfest tillögur Orkuráðs um styrki úr Orkusjóði til rannsóknar- og kynningarverkefna fyrir árið 2008. Styrkirnir eru veittir til verkefna sem beinast að nýtingu innlendra orkugjafa og hagkvæmri orkunotkun.

Veittir eru 18 styrkir að upphæð 22,8 milljónir króna. Alls bárust 52 umsóknir um samtals 126 m.kr. og voru í þeim hópi ýmis áhugaverð og mikilsverð verkefni sem ekki var unnt að styrkja að þessu sinni.

Rannsóknar- og fræðslustyrkir eru veittir árlega úr Orkusjóði samkvæmt 2. mgr. 8. gr. laga nr. 87/2003, um Orkustofnun, Orkuráð og Orkusjóð, til „sérstakra verkefna á sviði hagkvæmrar orkunotkunar, þ.m.t. til fræðslu og upplýsingastarfsemi“ og til „verkefna sem stuðla að nýtingu á innlendri orku í stað jarðefnaeldsneytis og styrkja alþjóðasamvinnu um slík verkefni“. Í auglýsingu var nú líkt og undanfarin ár lögð áhersla á verkefni sem snertu hagkvæma orkunýtingu og orkusparnað, innlenda orkugjafa, vistvænt eldsneyti og sparnað jarðefnaeldsneytis. Um hvern styrk er gerður samningur þar sem kveðið er á um verk- og kostnaðaráætlun, áfanga við greiðslu styrkfjárhæðarinnar, framvinduskýrslur og skilagögn. Miðað er við að styrkir úr Orkusjóði geti numið allt að helmingi kostnaðar við verkefnið sem styrkinn hlýtur eða þann hluta þess sem styrktur er.

Stærsti styrkurinn nú fer til verkefnis um eldsneytisframleiðslu úr örverum, og annar litlu minni til lífmassaverkefnis. Að öðru leyti má segja að samgöngur – rafbílar og hjólreiðar – og sjávarútvegur skipi öndvegi við styrkúthlutunina, enda einna mest þörf á orkuskiptum í þessum greinum. Tveir styrkir tengjast landbúnaði og aðrir tveir rekstri smávirkjana.

Orkuráð starfar í tengslum við Orkustofnun og er meginhlutverk þess að sjá um rekstur Orkusjóðs. Sjóðurinn veitir  áhættulán til jarðhitaverkefna og  styrki til rannsókna og fræðsluverkefna um endurnýjanlega orku, orkunýtingu og orkusparnað. Iðnaðarráðherra skipar  í ráðið til fjögurra ára í senn og starfa þar frá 2007 þau Mörður Árnason, formaður, Bryndís Brandsdóttir, Drífa Hjartardóttir, Guðjón Guðmundsson og Ingibjörg Inga Guðmundsdóttir.

Verkefnin 18 sem fá styrk úr Orkusjóði að þessu sinni eru:

Einkunn

Græna orkan - Vistorka í samgöngum

Græna orkan er heiti á klasasamstarfi um orkuskipti sem miðar að því að auka hlut visthæfra innlendra orkugjafa í samgöngum á kostnað innflutts kolefnaeldsneytis. Iðnaðarráðherra hafði forgöngu um verkefnið sem undirbúið var í samstarfi við önnur ráðuneyti, stofnanir og sveitarfélög og hefur skipað verkefnisstjórn til að þróa samstarfið áfram og fá fleiri þátttakendur og samstarfsaðila til liðs við Grænu orkuna.

Markmið Grænu orkunnar eru að:

• Tengja saman þá fjölmörgu aðila sem fást við orkuskipti í samgöngum
• Gera sýnileg undir einu merki þau stóru og smáu skref sem stigin eru til að auka hlut visthæfra innlendra orkugjafa í samgöngum
• Skipuleggja og skapa samstöðu um lykilaðgerðir sem grípa þarf til svo áætlun um orkuskipti verði að veruleika
• Efla þekkingaruppbyggingu, menntun og fræðslu
• Hvetja til rannsókna, nýsköpunar og vöruþróunar sem tengist visthæfu eldsneyti
• Halda Íslandi í hópi leiðandi ríkja við notkun á visthæfu eldsneyti í samgöngum
• Gera Ísland að ákjósanlegum vettvangi til að reyna ýmsar nýjungar í visthæfum samgöngum og laða þannig að þekkingu, tækni og fjármagn
• Auka þátt visthæfs eldsneytis og orkuskipta í atvinnuþróun og nýsköpun hér á landi

Verkefnisstjórn Grænu orkunnar hvetur alla sem vinna að verkefnum tengdum orkuskiptum í samgöngum eða visthæfum innlendum orkugjöfum að skrá sig til samstarfs í klasanum og fá sendar upplýsingar um næstu skref og viðburði. Græna orkan er að leggja í langan leiðangur.

Sjá nánar á vef Iðnaðarráðuneyisins.

Einkunn

Venjulegri bifreið breytt í metanbifreið á metanverkstæði Vélamiðstöðvarinnar

Þann 12. maí sl. var fyrsta formlega metanverkstæði landsins Vélamiðstöðin opnað en verkstæðið er sjálfstætt einkahlutafélag í eigu Íslenska Gámafélagsins ehf.

Metanverkstæð Vélasmiðjunnar hefur það að markmiði að uppfæra bensínbíla og díselbíla með metanbúnaði og nýta þannig íslenska orku sem er mun ódýrari og stuðlar að hreinna umhverfi. Áætlað er að 30 ný störf geti skapast á þessu ári á verkstæðinu og auka verulega við fjölda metanbifreiða á götum landsins en nú eru þeir aðeins um 120 þó að metanframleiðsla landsins eins og hún er í dag gæti léttilega knúið um 5 þúsund bíla og möguleiki á meiri metanframleiðslu er til staðar um allt land.

Mikil umræða hefur verið um þörfina á að metanvæða Ísland nú á síðustu árum en lítið gerst utan ráðstefnuhalds, hagkvæmnisrannsókna og tilraunaverkefna. Það er því mikið framfaraspor að nú sé í boði að breyta venulegum bílum í metanbíla og óskandi að þjónustunni verði vel tekið af bíleigendum.

Til þess að breyta venjulegri bifreið í metanbifreið er ferlið eftirfarandi segir á metanbill.is:

1. Ráðgjafar Vélamiðstöðvarinnar skoða bílinn með það að leiðarljósi að framkvæmdin verði sem hagkvæmust fyrir viðskiptavininn.
2. Kynnt möguleikana á breytingum, hvar er hægt að koma kútum fyrir og hversu mörgum.
3. Viðkomandi er gert tilboð í breytingarna.
4. Ákveðinn tími hvenær ráðist er í breytingar.
5. Bílnum breytt og hann afhentur.

Þættir sem ráða kostnaði:

• Stærð bifreiðar.
• Stærð vélar (fjöldi strokka).
• Ósk viðskiptavinar um fjöldi tanka.
• Hvort nýsmíði þurfi til.

Sjá nánar um þjónustuna á metanbill.is en þar er einnig að finna reiknivél* sem segir þér hvað þú getur sparað mikið með því að skipta yfir í metan.

Sjá vistvæn umhverfisviðmið Náttúrunnar fyrir bíla.

Meira um bíla og umhverfið í bílskúrnum í þættinum Húsið og umhverfið og í ótal greinum hér á vefnum. Sláðu inn leitarorðið „metan“ til að nálgast upplýsingar eða skoðaðu tenglana hér t.h. á síðunni.

*Reiknivél frá 0rkusetri.

Einkunn

Pólitísk íhlutun Magma og Norðuráls

Í fréttum Stöðvar 2 sl. laugardag var kostuleg frétt þess efnis að viðræður væru hafnar milli Magma Energy og Norður-áls um sölu á orku til álversins í Helguvík. Í viðtali við Árna Sigfússon, bæjarstjóra í Reykjanesbæ, kom fram að hann fagnaði því að hlutur Geysis Green Energy væri nú í höndum aðila sem sé kominn að HS Orku til langs tíma. Það hafi greitt fyrir því að samningaviðræður milli Norðuráls og HS Orku hafi komist á skrið að nýju.

Með fréttinni var gefið í skyn að nú sé að rofa til í orkumálum álversins. En hvað skyldi í raun vera á bakvið þessar svokölluðu viðræður? Í fréttinni kom í raun ekkert fram um viðræðurnar því staðreyndin er sú að þar er ekkert að frétta. Hér var sett á svið ómerkileg leiksýning af hálfu Magma og Norðuráls, tveggja fyrirtækja í eigu erlendra aðila, sem með þessu eru að hlutast til um íslensk stjórnmál. Sýninguna setja þau á svið fyrir velgjörðarmann sinn, bæjarstjórann í Reykjanesbæ, viku fyrir kosningar til sveitarstjórnar. Samkvæmt fréttinni virðist sem hér séu á ferðinni stórtíðindi í atvinnumálum Suðurnesjamanna. Og eins og venjulega sá fréttamaðurinn ekkert athugavert.

Hið stóra plat í leiksýningunni er að HS Orka (Magma Energy) hefur enga orku til að selja Norðuráli. Til að þetta sé alveg skýrt er rétt að fara lauslega yfir þá kosti sem HS Orka hefur til orkuvinnslu:

Fyrirhuguð stækkun Reykjanesvirkjunar er í uppnámi þar sem Orkustofnun hefur ekki viljað samþykkja stækkunina. Ástæðan er nær örugglega sú að jarðhitasvæðið er nú þegar fullvirkjað og trúlega gott betur. Reyndar hef ég áður bent á að þetta hefði mátt ráða af umsögn Orkustofnunar strax þegar umhverfisáhrifin voru metin.

Hugmyndir um aukna orkuvinnslu í Svartsengi og Eldvörpum geta hugsanlega skilað fáeinum tugum af megavöttum en svæðið er mjög nálægt því að vera fullvirkjað.

Rannsóknarboranir við Trölladyngju hafa gefið neikvæða niðurstöðu.

HS Orka hefur rannsóknar-leyfi á litlu jarðhitasvæði við Sandfell í Grindavíkurbæ en takmarkaðir kærleikar hafa verið með HS Orku og Grindvíkingum hin síðari ár. Þetta sýnist ekki efnilegt.

HS Orka hefur rannsóknarleyfi í Krýsuvík og hefur náð samningum um rannsóknarholur við landeiganda, sem er Hafnarfjarðarbær, en síðan ekkert meir. Finnist yfirleitt nýtanleg orka í Krýsuvík er ekkert sem bendir til að Hafnfirðingar vilji að hún fari til Helguvíkur.

HS Orka leitar nú eftir orkuvinnslusvæðum í Hrunamannahreppi. Staða þess máls er óljós á sama hátt og sú orkulind sem málið snýst um en hún virðist vera einhvers konar aðfærsluæð jarðhitans á Flúðum innan af hálendinu.

HS Orka er eigandi að þriðjungi hlutafjár í Suðurorku sem hyggst einbeita sér að vatnsaflsvirkjun í Skaftá, Búlandsvirkjun. Það verkefni er á frumstigi og óljóst um vilja Sunnlendinga til að selja orkuna til Suðurnesja ef af verður.

Þar sem Magma hefur enga orku til að selja er augljóslega ekkert til að semja um. Hér er á ferðinni einfalt pólitískt sjónarspil. Ekki veit ég hvort fordæmi eru fyrir slíku framferði erlendra fyrirtækja á vettvangi íslenskra stjórnmála. Nú rær Árni Sigfússon lífróður til að framlengja veru sína á stóli bæjarstjóra í mínum gamla heimabæ. Þar hefur hann á undanförnum árum rekið bæjarfélagið með einhvers konar ponzi-tilbrigði þar sem eignir bæjarins hafa verið seldar og skuldum safnað í staðinn. En hví skyldu félög í eigu erlendra aðila tilbúin að taka þátt í svona ómerkilegri og siðlausri brellu í þeim tilgangi einum að halda vini sínum, bæjarstjóranum, áfram við völd? Ekki veit ég gjörla hvað hér liggur að baki en undanfarin ár hafa bæði stór og smá fyrirtæki verið að seilast til áhrifa í skipulagsmálum sveitarfélaga. Kunnustu dæmin eru af byggingaráformum í miðborg Reykjavíkur og virkjunaráformum í Flóahreppi. Flutningur skipulagsmála frá ríki til sveitarfélaga fyrir rúmum áratug hefur reynst mikið ógæfuskref og leitt til þess að skipulag sveitarfélaganna er orðið að söluvöru. Og nú virðist málið vera að færast á nýtt stig. Í hvaða sporum verðum við ef veiklundaðir sveitarstjórnarmenn selja skipulagsvaldið í hendur útlendingum? Jafnvel í nafni sjálfstæðis? Er ekki tímabært að draga úr skipulagsvaldi sveitarfélaga?

Svo er að sjá sem hinum útlendu herrum hafi bærilega tekist að tileinka sér það íslenska siðferði sem við helst gætum verið án.

Einkunn