Náttúran.is

Árný Ingveldur, Lýsingarhönnuður - laugardagur 31. júlí, 2010 klukkan 09:51:24

Mig langaði að bæta við þetta að þrátt fyrir þessa ótvíræðu kosti perunnar þá er enn verið að vinna í þessum stóru göllum hennar.

1. Hún inniheldur kvikasilfur; hér á landi er enn ekki hægt að fara með sparperur í endurvinnslu. Kvikasilfrið fer þar að leiðandi út í náttúruna okkar í gegnum heimilisorp.
2. Það er dáldið happa glappa hvort hún dugi lengur en glópera því oft á tíðum eru annars/þriðja flokks sparperur í gangi (ss ódýrar og framleiddar annarstaðar en í Evrópu, ath að flestar sparperur eru framleiddar í kína)
3. Sparperur missa niður birtugildi sitt með tímanum, á innan við ári getur peran farið að lýsa a) rautt, b) appelsínugult c) minna en hún gerði upphaflega.
4. Að lokum má spyrja sig "Af hverju eiga íslendingar að hafa áhyggjur af orkusparnaði?" Orkuvandamál hrjá ekki þjóðina og munu að öllum líkindum mjög seint gera það, og þá má spyrja sig "hvers vegna eiga íslendingar að kaupa sparperur sem menga meira en þær eru virði og duga?"

Lausnir sem hafa komið til móts við þetta eru td halogenperur, þær eyða minna en td 100W glópera, þær duga lengur, þær eru ekki umhverfismengandi nema hvað kemur að gleri og áli og það er hægt að endurvinna þær, innihalda ekki kvikasilfur. Galli: Hiti um 105° hita stafar af þeim.
Glóperan: er alltaf mild og góð og hentar líkama okkar mjög vel, einföld en eyðir jú meira en td halogenið.
Svo er nú verið að þróa ótrúlega lýsingarmöguleika í dag :)

Með kærri kveðju og ef frekari upplýsinga er þörf

Árný Ingveldur
Lýsingarhönnuður og umhverfisáhugamanneskja
arnyingveldur@gmail.com