Náttúran.is

Sigurður - miðvikudagur 7. janúar, 2009 klukkan 15:25:12

Sæl,
gleðilegt ár og "fyrirgefið það gamla".
Var að lesa frétt á www.vf.is "Rafbylgjur skaða heilsu og valda húsasótt í Grindavík" þar sem Garðar Bergendal var við rafbylgjumælingar og varnir í Grindavík. Í forvitnilegri frétt rakst ég meðal annars á eftirfarandi texta þar sem beint er varað við svokölluðum "sparperum".

Tilvitnun:
Garðar segir svæsna rafbylgjumengun geta verið krabbameinsvaldandi og það sé til mikils að vinna að koma menguninni út úr húsum. Það sé gert með því að yfirfara tengla í húsum og klær á raftækjum, losa heimilið við „sparperur“ og síðast en ekki síst að koma fyrir rafbylgjutækinu í húsgarðinum sem virkar strax og myndar „verndarhjúp“ um húsið og beinir óæskilegum rafbylgjum frá húsinu og kemur í veg fyrir upphleðslu rafmagns í híbýlum.
Tilvitnun lýkur.

Á vef náttúru er bent á að með lýsingu sparpera megi spara orku sem nemur allt að 80-85%, sem ég efast ekki um. Hvað fæst á móti þessum sparnaði ef t.d. heilsan versnar? Nú skilst mér að EU hafi ákveðið að innan ákveðins tíma skuli fjarlægja allar glóperur úr notkun og eingöngu verði leyfðar svokallaðar "sparperur", skyldi kappið vera meira en forsjáin? Ég ætla ekki að vera með neinar alhæfingar hvað er rétt og hvað ekki enda ekki sérfræðingur á hvorugu sviðinu. En þetta er ábending sem vert er að skoða.

Ég hef oft spurt mig þá spurningar frá því ég og fjölskylda mín bjuggum í Danmörku um tíma hvort við hér heima á Íslandi séum ekki að oflýsa umhverfi okkar. Man eftir í t.d. að í svefnhlutum bæja þurfti nánast að vera með vasaljós mitt á milli ljósastaura þar en hér er örugglega hefðin að ákveðið LUX skuli ekki fara niður fyrir mjög háa kröfu miðað við aðrar þjóðir sem við erum alltaf að bera okkur saman við. Nefni hér sem dæmi nú eftir tvöföldun Reykjanesbrautarinnar hvort ekki væri æskilegt að taka niður lýsinguna nema etv. í kringum gatnamótin þar sem hún er orðin "mjög örugg", allavega miðað við það sem áður var.

Í lokin bendi ég hér á vef Garðars fyrir þá sem hafa áhuga og vilja kíkja út fyrir "kassann", en læt fylgja að ég þekki Garðar ekkert og hef aldrei hitt hann né talað við. www.gardar.info

Árni - sunnudagur 11. janúar, 2009 klukkan 11:27:06

Kvikasilfur er stærsta vandamálið við sparperur og það er stórt vandamál. Þó að það verði sett upp einhver áætlun um að farga þeim á réttan hátt þá mun meirihlutinn lenda í ruslið engu að síður. Þannig er fólk bara. Á endanum mun kvikasilfrið fara í grunnvatnið og menga það. Einnig getur orðið vandamál ef peran brotnar inni á heimili. Þá losnar kvikasilfursgas sem er mjög eitrað. Í landi eins og Íslandi þar sem orka er ódýr og ekki búin til með jarðefnaeldsneyti er mjög vafasamt að nota þessar perur. Ávinningurinn í peningum fyrir neytandann er nánast enginn og skaðinn fyrir umhverfið talsverður.

Einar Bergmundur - sunnudagur 11. janúar, 2009 klukkan 21:45:23

Einhverntíma slógum við Sigurður á Orkusetrinum á að ef öll heimili í landinu skiptu í sparperur mætti spara sem nemur 40MW vikrkjun. En þetta með kvikasilfrið er eitthvað sem þarf að skoða. Yfirleitt er ekki mikil hætta á að perurnar brotni. Nema hugsanlega við peruskipti. Margir vilja meina að tíðniflökt í sparperum geti truflað viðkvæma. Svipað og með flúorsentperurnar.
Mér líst vel á díóðulýsingu. Hún gæti þá komið frá stórum flötum með mjúka og jafna lýsingu. Svipað og gluggar. Og með réttu litrófi gæti slík lýsing í vistarverum og vinnu jafnvel unnið gegn skammdegisþunglyndi eða ójafnvægi í melantónínbúskap líkamans. Og með fjöllitadíóðum og smábúnaði gætu slíkir fletir janvel sýnt myndir. ( http://www.sciencedaily.com/releases/2005/05/050518200912.htm )